بابا

اینو بابا میخوند و من خییییییلی دوس داشتم

عمر آدم مثه اون لک لک پیره
که رو شاخه درختا مثه یک برده اسیره
سرنوشت خودشو کسی تو دنیا نمی دونه
این جونی تا قیامت واسه هیچکه نمی مونه
چش ندوز به کار اونهایی که از خدا بدورن
آخه دردت به جونم خونو که با خون نمی شورن

تو باید خوب بدونی دنیا فقط به مویی بنده
دیوار حاشا برای آدم رسـوا بلنده
این یه حرف مونده به یادم از زمونهای گذشته
که میگن هرکسی خوبه ، همیشه جاش تو بهشته
چش ندوز به کار اونهایی که از خدا بدورن
آخه دردت به جونم خونو که با خون نمی شورن